Shorts C-23B 'Sherpa'

Een bloeiende aanvoermarkt

Vergeleken met de C-23A bezit de Shorts C-23B een versterkte cabinevloer en draagvlakken alsmede krachtiger motoren waardoor extra gewicht van 82 kg kan worden geladen.

In het begin van de jaren zeventig begon Short Bros. & Harland (sinds 1977 bekend als Short Brothers of kortweg Shorts) met de ontwikkeling van een efficiënt transport- en aanvoervliegtuig op basis van de succesvolle SC.7 Skyvan

om tegemoet te komen aan de toenemende vraag naar zulke vliegtuigen voor het regionale

luchtverkeer. De Shorts 330 had een verlengde romp en een wat elegantere neus en vloog voor het eerst in augustus 1974.

Militaire interesse

Naast de 30-persoons Shorts 330-200 werd een tactisch transportvliegtuig gebouwd, de 330-UTT met een brede laaddeur aan de achterzijde, die door de Amerikaanse luchtmacht in Europa voor transport- en verbindingstaken werd aangekocht onder de aanduiding C-23A Sherpa. Daarmee kon de US Air Force in Europa een bonte verzameling verouderde toestellen afvoeren die tot dan voor dit doel werden gebruikt.

US Army ook geïnteresseerd

Hoewel het Amerikaanse leger toestemming had een groter toestel, zoals de Grumman OV-1, aan te schaffen, viel de keuze van de legerleiding in oktober 1988 op een tiental C-23B toestellen ter aflossing van de DHC-4 Caribou van de Army National Guard. De Britse Sherpa wordt hoofdzakelijk gebruikt voor het transport van reserve-onderdelen, maar kan als multifunctioneel toestel ook parachutisten en passagiers vervoeren. De C-23B kreeg sterkere vleugels, krachtiger motoren en de vijfbladige propeller van de Shorts 360. De cockpit-instrumentatie werd gemoderniseerd en de staartdeur kan tijdens de vlucht worden geopend voor het afwerpen van voorraden of parachutisten. Het toestel wordt vanaf 1990 geleverd.

De belangrijkste versies

Shorts C-23A en C-23B

De belangrijkste afnemers

Verenigde Staten, Groot-Brittannië

Hoofdcategorie

Transport

Transport en verbindingen

Engeland

Shorts