Amiot 122

Een reislustige bommenwerper

De eerste serie van vier Amiot 122 bommenwerpers na de overdracht aan de Franse luchtmacht.

Op 13 september 1927 startte in Villacoublay bij Parijs de Amiot 122 S bommenwerper voor een rondvlucht van ruim 10.000 km in het Middellandse Zeegebied. Een jaar later doorkruiste deze tweedekker in 65 uur en 45 min. de Sahara in alle richtingen. Het vliegtuig vloog ook van Parijs naar Colomb-Béchar in Noord-Afrika, een afstand van 2.100 km in 11 1/2 uur. Op deze vlucht werd ook een van de eerste radiokompassen uitgeprobeerd. Gesterkt door al deze ervaringen bouwde Amiot vervolgens een echt militair vliegtuig onder de aanduiding 122 BP2. een tweepersoons bommenwerper, waaruit de 122 BP3 voor een driekoppige bemanning werd afgeleid.

De "Dikke Julie"

Het toestel werd in 1928 gepresenteerd aan Franse en buitenlandse belangstellenden als lange- afstandsbommenwerper en verkenner voor dag- en nachtmissies - ook voor het woestijngebied van de Sahara. Vanaf 1930 werden 80 serie-exemplaren ingedeeld bij het 11e luchtmachtregiment in Metz waar de Amiot vanwege zijn corpulente voorkomen de koosnaam "dikke Julie" kreeg.

In het Braziliaanse luchtruim

Vanwege zijn grote spanwijdte was het toestel geheel uit het lichte duraluminium gebouwd, maar het bleef een log en langzaam vliegtuig door zijn zware bewapening en onvoldoende motorvermogen. De Amiot 122 BP3 kon 500 kg bommen met een snelheid van 205 km/u over een afstand van 1.000 km vervoeren, waarbij vijf 7,5-mm machinegeweren voor de verdediging zorgden. In 1931 werden ook vijf toestellen aan Brazilië verkocht. Vanaf 1932 werden drie serie-exemplaren apart gehouden voor proeven met nieuwe motoren.

De belangrijkste versie

Amiot 122 BP3

De belangrijkste afnemers

Frankrijk, Brazilië

Hoofdcategorie

Bommenwerpers

Middelzware bommenwerpers

Frankrijk

Amiot